Gisteren hebben de explorers voor het eerst meegelopen met de Airborne Wandeltocht!
We begonnen om kwart voor negen op station Zutphen, waar we met de trein richting Oosterbeek zouden gaan. Dit ging al niet helemaal volgens planning, omdat één iemand al in de intercity richting Arnhem zat, terwijl de rest nog stond te wachten op iemand anders die zich had verslapen. Gelukkig vonden we elkaar weer op Arnhem Centraal.
Daar stapten we over op de intercity richting Den Helder, die alleen deze zaterdag ook zou stoppen in Oosterbeek. Terwijl we lekker in de trein naar buiten zaten te kijken, zagen we station Oosterbeek aan ons voorbijflitsen. Via de intercom hoorden we dat er door een 'technische storing' niet in Oosterbeek gestopt was en dat ze in plaats daarvan op het eerstvolgende station zouden stoppen. En toen stonden we ineens in het prachtige Wolfheze.
Gauw naar de andere kant van het spoor, waar we de eerstvolgende sprinter terug naar Oosterbeek konden nemen. Tegen half elf waren we dan eindelijk aangekomen op station Oosterbeek en kon de wandeling naar het startpunt van de wandeltocht beginnen.
Ook daar moesten we nog even wachten, want we waren kennelijk precies op tijd voor de officiële opening. Rond kwart over elf kon de wandeltocht van vijftien kilometer dan echt beginnen.
Onderweg liepen we langs fanfares, war re-enactments, station Oosterbeek, gratis koekjes en heel veel andere wandelaars. Tijdens een van de welverdiende pauzes zaten we zelfs nog naast de St. Jorisgroep uit Westervoort.
Onderweg kwam een van de ouders van de explorers ons aanmoedigen met een hele welkome snack. In de laatste loodjes kwamen we nog een dame tegen die ex-militair was en vond dat we voor jonge mensen toch wel erg langzaam liepen. Dit nam één van de explorers erg persoonlijk op en die liep ineens een stuk sneller.
Om vier uur waren we aangekomen bij het eindpunt en konden we onze welverdiende medailles ophalen. En net toen we dachten dat het wandelen er wel op zat voor de dag, mochten we nog een stukje lopen naar station Oosterbeek. Alsof we dat station die dag nog niet vaak genoeg gezien hadden.
En toen stapten we eindelijk in de propvolle trein naar huis. Deze ritten gingen gelukkig wél volgens planning en stopten gewoon op de geplande stations.
Om zes uur stonden we weer op station Zutphen en mochten we allemaal lekker naar huis, met de beentjes omhoog.
Ondanks de vermoeidheid en de zere voeten hebben we nu al zin om volgend jaar weer te gaan! We willen natuurlijk wel de vleugeltjes hebben voor op onze medaille!
