Sint Joris

Zomerkamp scouts Wipperfurth 2018

Op zaterdagochtend 14 juli was het dan eindelijk zo ver: het zomerkamp voor de scouts kon beginnen! Voor veel scouts was dit het laatste zomerkamp bij de scouts, omdat ze na de zomer overvliegen naar de explorers. Ze hadden er dan ook allemaal heel veel zin in. Nadat iedereen een plekje in een busje of auto had gevonden, kon rond 10.30 uur de reis naar Wipperfürth beginnen. De meesten arriveerden tussen 13 uur en 14 uur op het kampterrein. Na een korte inspectie van het kampterrein, kon er gestart worden met het uitladen van de bus met materiaal en het opzetten van de tenten. Het was alleen nog wachten op Eduard’s busje en aanhanger, aangezien zij een verkeerde afslag hadden genomen en daardoor gedwongen waren te keren op een hele smalle weg. Dit kostte wat tijd, ook omdat het busje de rest van de weg maar 90 km/h mocht rijden, waardoor ze uiteindelijk rond 15.30 uur aankwamen op het terrein. De damestent stond inmiddels al en ook de heren konden nu beginnen met het opzetten van hun tent. Na wat overleg werd er besloten om een gezamenlijke keuken te bouwen. Toen ook deze klaar was, was het tijd om eten te koken. Op het menu stonden aardappelen, ham- of vegaburgers en sla. Nadat er was afgewassen, was het tijd voor een eerste kennismaking met de omgeving: een fototocht naar het centrum van Wipperfürth. Het originele idee van de leiding was om de scouts naar een ijszaak te laten lopen en daar een ijsje te eten. Het was echter inmiddels al 10 uur geweest, waardoor de ijszaak al gesloten was. Desondanks werd er begonnen aan de fototocht, die nu ook grotendeels in het donker moest worden afgelegd. De scouts begonnen enthousiast aan de tocht, maar misten al de eerste afslag en besloten daarna om maar gewoon rechtdoor naar beneden te lopen… Een bijzondere beslissing, ware het niet dat ze uiteindelijk weer bij een goed kruispunt uitkwamen! De leiding kon precies volgen hoe de scouts waren gelopen, doordat ze hun live locatie via WhatsApp deelden. Vlak voor het centrum wachtte de leiding de scouts op, waarna we, na een chocolaatje, weer met z’n allen zijn teruggelopen. Na wat chips en frisdrank op het kampterrein was het bedtijd.

Op zondagochtend mochten de scouts rustig opstaan en ontbijten. Het ochtendprogramma vond gewoon plaats in de blokhut op het kampterrein en bestond uit mini-pionieren. Met behulp van dun hout en touw konden ze een keuken of ander object pionieren. Er werd fanatiek gestart met het zagen van het hout in de juiste verhoudingen en lengtes. Het knopen zelf bleek een heel gepriegel te zijn tot frustratie van sommige scouts. Na zo’n 2,5 uur zagen en knopen mochten de resultaten er zeker zijn! ‘s Middags vertrokken we met de 2 busjes naar de Bevertalsperre, een groot stuwmeer waar we gingen zwemmen. Op het menu voor het avondeten stonden pannenkoeken en bij terugkomst op het kampterrein werd er dan ook direct begonnen met bakken. Het eten en afwassen ging echter veel sneller dan de leiding van tevoren had gedacht, waardoor er een klein gat in het programma ontstond. Dit werd echter snel gevuld door een fanatiek potje slagbal op het nabijgelegen grasveld (waar we eigenlijk niet op mochten, bleek later). Na een pauze van een klein uurtje, werd gestart met het avondspel: een smokkelspel. De scouts bleken al behoorlijk moe te zijn, waardoor we het spel niet helemaal hebben afgemaakt. Rond 12 uur was het klaar en konden de scouts lekker naar bed. Helaas had Eduard rond 20 uur een telefoontje van zijn werk gekregen dat ze hem nodig hadden in Rotterdam en dus moest Eduard het kamp verlaten. Hij is ook niet meer teruggekomen, doordat hij hierna ziek is geworden en dus hebben de scouts het de rest van het kamp met drie leiding gedaan.

Maandag stond het stadsbezoek op het programma. Dit keer geen klein stadje, maar we gingen naar Keulen! De heenrit er naartoe nam ongeveer een uur in beslag en werd vooral opgevuld door het zoeken naar een leuke radiozender. Eenmaal geparkeerd liepen we gezamenlijk naar de Dom van Keulen. Hier werd afgesproken dat we eerst een spel zouden spelen en dat de scouts daarna nog voldoende tijd kregen om hun zakgeld te spenderen in de stad. Het spel dat de scouts gingen spelen was het “grote selfie spel”. In groepjes van 4 moesten ze op zoek naar 10 locaties in Keulen om daar vervolgens een selfie met hun groepje bij te maken. Opnieuw konden we precies zien waar de groepjes zich bevonden door hun live locatie te volgen. De selfies werden meteen naar de leiding geappt, zodat zij konden bekijken of ze op juiste locatie de foto hadden genomen. Rond 14 uur liep het spel ten einde en werd er opnieuw verzameld bij de Dom. Na het nemen van een groepsfoto mochten de scouts, in minimaal groepjes van 3 personen, zelf rondlopen in Keulen. Sommige scouts waren vergeten hun live locatie uit te zetten, waardoor de leiding goed kon zien waar ze zich bevonden (de McDonald’s…..:P). Om 16 uur werd er weer verzameld bij de Dom, waarna aan de terugreis naar het kampterrein kon worden begonnen. Op de terugweg miste de leiding ergens een afslag, waardoor er een omweg over hele smalle weggetjes moest worden genomen. Deze route was helaas niet bij iedereen goed voor de maag, waardoor een paar scouts behoorlijk misselijk werden. Eenmaal terug op het kampterrein kon er begonnen worden aan het avondeten: nasi met kroepoek. Voor het avondprogramma had de leiding nog een spel liggen, maar de scouts gaven aan dusdanig moe te zijn dat ze daar niet zo’n zin in hadden. Het was ook een lange en warme dag geweest en dus werd er voorgesteld om een film te kijken. De leiding had echter geen films meegenomen, maar door de enorme databundel van Roy, kon er via Netflix een film worden gekeken. Al met al was het toch nog 12 uur voor de scouts naar bed konden, maar ze hadden wel een rustig avondje gehad dus dat was niet zo erg.

Dinsdags was het dan eindelijk zo ver: de hike! Dit zomerkamp stond er niet een eendaagse, maar tweedaagse hike op het programma. De scouts hadden in de dagen daarvoor al wat geruchten gehoord, maar nu bleek het ook echt waar te zijn. Dus moesten ze, naast hun dagrugzak, ook hun slaapspullen e.d. inpakken. Ze hoefden de slaapspullen echter niet zelf mee te nemen, maar deze werden vervoerd door de leiding. In twee groepjes van zes scouts werd er om 9.30 uur en 9.50 uur gestart aan de hike. In elk groepje zat ten minste één scout met een databundel die zijn live locatie kon delen met de leiding. Met behulp van verschillende routetechnieken hebben de scouts die dag zo’n 22 kilometer gelopen! Onderweg waren er een aantal verschillende posten, waaronder boogschieten. Na een lange dag kwamen ze aan bij de camping, gelegen aan de andere kant van de Bevertalsperre (het stuwmeer waar ze al gezwommen hadden). Gelukkig voor de scouts had de leiding al drie tenten opgezet en was het alleen nog wachten op eten dat moest worden opgehaald op het kampterrein. Nadat dit er ook was, heeft de leiding het eten (macaroni) gemaakt, zodat de scouts lekker konden uitrusten. Na het eten werden er even wat regels voor op de camping toegelicht, waarna de scouts die dat wilden lekker konden gaan zwemmen. Eenmaal gedoucht was het tijd voor het avondprogramma: watermeloen eten. Dit lijkt simpel, maar de watermeloen was echt gigantisch! Dit leverde behoorlijk wat hilarische momenten op. Na rond elf uur iedereen in de juiste tent (jongens/meisjes) te hebben gewerkt, was het al vroeg rustig bij de scouts.

De volgende morgen, woensdag, werden de scouts door de leiding om 8.30 uur gewekt. Het ontbijt was er nog niet en dus konden scouts alvast hun bagage inpakken en hun tent plat leggen. Na de afwas van gisteravond te hebben gedaan, kon er ontbeten worden. Ook werd er meteen brood gesmeerd voor de lunch. Het was ‘s ochtends alweer hartstikke zonnig, waardoor de tenten snel droog waren (van de ochtenddauw) en konden worden ingepakt. Om 10.30 uur vertrok het eerste groepje scouts alweer van de camping om te starten met dag 2 van de hike. Dit was opnieuw een dag met verschillende routetechnieken en posten. In totaal hebben de scouts woensdag ongeveer 17 kilometer gelopen. De leiding was erg trots op de scouts dat ze ook deze dag allemaal goed volbrachten en aan het einde van de middag weer op het kampterrein aankwamen. Voor het avondeten stonden wraps met bonen, maïs, sla en gehakt op het menu. Voor het avondprogramma had de leiding een rustig programma bedacht, namelijk popcorn en marshmallows maken boven een kampvuur. Sommige scouts begonnen ‘s avonds alweer over het feit dat ze graag een dropping of greppeltocht wilden doen, maar de leiding besloot dat het misschien beter was om dit nog even uit te stellen. Rond 23.30 uur vond de leiding, en de meeste scouts ook, het wel best en moesten de scouts naar bed.

Donderdagochtend konden de scouts heerlijk uitslapen en rustig ontbijten. Hierna moesten ze een klein stukje lopen naar Wipperfürth. In Wipperfürth had de leiding op zes verschillende plekken zes verschillende kleuren aardappels verstopt. In groepjes van drie moesten de scouts deze vinden. Zodra ze alle zes de aardappels gevonden hadden, moesten ze met deze aardappels Mastermind spelen tegen de leiding. Zodra ze de juiste kleurencombinatie hadden ontdekt kregen ze de laatste aanwijzing naar de locatie van de ‘schat’ (een zak chocolaatjes). De scouts hadden er veel lol in en waren behoorlijk fanatiek! Nadat het spel was afgelopen, mochten de scouts nog een half uur rondlopen in Wipperfürth waarna er gezamenlijk een ijsje werd gegeten bij de plaatselijke ijszaak. Hierna was het tijd om terug te lopen naar het kampterrein. Het was inmiddels al 14 uur geweest toen de scouts terugkwamen op het kampterrein en dus moest er snel geluncht worden. De rest van de middag is er nog gezwommen bij de Bevertalsperre en rond 18 uur waren we weer terug op het kampterrein. Voor wat betreft het avondeten werd er gebarbecued door de leiding en konden de scouts hier lekker van genieten. Het laatste avondprogramma van het zomerkamp bestond uit een dropping. De scouts mochten kiezen of ze naar bed wilden of dat ze mee wilde lopen. 5 scouts besloten lekker naar bed te gaan, waardoor er nog 7 scouts overbleven die gedropt werden. De 7 scouts gingen rond 23 uur een busje in en werden vervolgens een heel eind rondgereden en uiteindelijk afgezet bij de Bevertalsperre. Deze plek herkende ze uiteraard, aangezien ze hier gezwommen hadden en ook langs waren gekomen met de hike. De scouts kenden echter alleen de route van zo’n 15 a 20 kilometer terug naar het kampterrein, maar de leiding vertelde dat er ook een route van 5 kilometer bestond. Om de scouts niet helemaal zonder enige vorm van kennis achter te laten, kregen ze een kompas en een globale richting van het kampterrein mee. De scouts mochten uiteraard hun eigen telefoon (met Google Maps e.d.) niet meenemen, omdat dit veel te makkelijk zou zijn. Ze kregen wel een vergrendelde telefoon mee van de leiding, waarop de leiding hun locatie zou kunnen volgen en de scouts de leiding mee kon bellen als dit nodig was. Na een wandeling van zo’n 9 kilometer kwamen de scouts rond 2 uur ‘s nachts weer op het kampterrein. Uiteraard was het toen meteen bedtijd.

In de nacht van donderdag op vrijdag hebben de explorers nog wat streken uitgehaald waardoor vrijdagochtend iedereen al vroeg wakker was. Dit was best handig, want op die manier kon er vroeg begonnen worden aan het opruimen en afbreken van de tenten en de keuken. Dit nam de rest van de ochtend in beslag en om 12 uur was alles ingepakt. Na de lunch stapte iedereen weer in een busje of auto en kon er begonnen worden aan de terugreis naar Nederland. Om 16 uur arriveerden de eerste auto’s weer bij de blokhut aan het Oostveensepad in Zutphen. Ten slotte arriveerde ook het busje met de aanhanger met bagage om 16.30 uur waarna iedereen zijn bagage kon pakken. Na wat handen schudden en bedankjes was het kamp dan toch echt afgelopen!

De scoutsleiding vond het een hartstikke geslaagd kamp en wenst iedereen een fijne zomervakantie! Alle foto's zullen zo snel mogelijk in een fotoalbum worden geplaatst. 

De scouts in Wipperfurth

De scouts in Wipperfurth

Het kampterrein

Het kampterrein

Tijdens de hike

Tijdens de hike

Uitzicht over de Bevertalsperre tijdens de hike

Uitzicht over de Bevertalsperre tijdens de hike